ว่านเอ็นเหลือง
ชื่อวงศ์ ZINGIBERACEAE
คุณลักษณะ
หัวเป็นแง่งขนาดกลาง แตกเป็นแผง ทั้งสองด้านของลำต้น และใต้ลำต้นแง่งแตกชิดติดกัน และเบียดกันแน่น เนื้อในของแง่งสีเหลือง มีกลิ่นหอม ก้านใบสีเขียว ด้านในเป็นร่องแคบและลึก ด้านนอกกลมนูน กาบใบสีเขียว โอบหุ้มกันเป็นลำ ใบรูปรียาว ปลายใบแหลมเป็นติ่ง โคนใบทู่ เส้นกลางใบทางด้านบนเป็นร่องสีเขียวอ่อน ด้านล่างนูนเป็นสัน สีเขียวเช่นเดียวกับแผ่นใบ

วิธีปลูก
ชอบขึ้นในดินยกร่องเป็นแปลง ปลูกกลางแจ้งจะได้หัวงามและมีปริมาณมากกว่าปลูกในที่ร่ม ควรทำดินให้เป็นร่องตากแดดไว้ประมาณหนึ่งเดือน แล้วใส่ปุ๋ยคอกลงไปพอสมควร จากนั้นให้ผสมดินเข้ากับปุ๋ย เอาหัวว่านฝังเป็นระยะๆ

ประโยชน์และสรรพคุณ
ใช้หัวว่านเป็นยารักษาโรคหลายขนาน แก้อัมพาต เหน็บชา แก้ปวดเมื่อยตามข้อต่างๆ ในร่างกาย แก้มือตาย ตีนตาย รักษาโรคเหน็บชา โรคอันเกี่ยวกับเส้นเอ็นทั้งปวง เส้นตรงที่ใดเคล็ด ช้ำบวม อัมพาต หรือไตพิการ เบาหวาน รักษาได้ระดับหนึ่ง โดยกินว่านนี้ด้วยวิธีต้มกินเป็นประจำ ใช้หัวว่านในปริมาณ 3 กิโลกรัม ต้มกับน้ำ 3 ส่วน แล้วเคี่ยวให้เหลือน้ำ 1 ส่วน กินก่อนอาหาร 3 เวลา